MOTD

Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται διότι εκεί υπάρχουσι άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν. Αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα: να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου.

Εμμανουήλ Ροΐδης, 1836-1904, Έλληνας συγγραφέας
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολίτευμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολίτευμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Ο κινεζικός εθνικοσοσιαλισμός

Η Κίνα προσπαθεί απεγνωσμένα να εξισορροπήσει τον κοινωνικό αποκλεισμό από τον υπόλοιπο πλανήτη και το μαρξισμό, με την οικονομική απελευθέρωση – ενώ αυτό που της έχει ουσιαστικά απομείνει, όσον αφορά τον κομμουνισμό, είναι μόνο το ισχυρό και μονοκομματικό κράτος.

Άποψη

Από αρκετό καιρό τώρα οι Ασιάτες παρακολουθούν με έκπληξη αυτά που συμβαίνουν την Ευρώπη, αδυνατώντας μεταξύ άλλων να κατανοήσουν τις πολιτικές της απέναντι στα μεταναστευτικά ρεύματα – τα οποία, σε συνδυασμό με τις τρομοκρατικές επιθέσεις, αυξάνουν τους κινδύνους που απειλούν την ασφάλεια των Πολιτών. Εκτός αυτού, τα υψηλά δημόσια χρέη των ευρωπαϊκών κρατών, καθώς επίσης τα προβλήματα ανάπτυξης τους, δίνουν την εντύπωση πως η Δημοκρατία και ο Φιλελευθερισμός δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν με τα προβλήματα της εποχής – θεωρώντας τον κινεζικό καπιταλισμό, ο οποίος είναι μία μορφή σύγχρονου εθνικοσοσιαλισμού, πολύ πιο αποτελεσματικό.

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΗΛΙΘΙΑ ΑΠΟΡΙΑ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ;

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί δεν υπάρχει ή γιατί δεν δημιουργείται ένα Εθνικό Σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα σηκώσει τη χώρα, αλλά τουναντίον συνεχίζεται μετά μανίας, από το σύστημα, η μοναδική λογική των δημοσιονομικού τύπου παρεμβάσεων.

Το ερώτημα αυτό δεν είναι σημερινό, αφορά όλη την μεταπελευθερωτική Ελλάδα. Η απάντηση είναι πολύ απλή και μόνο ηλίθιοι δεν την γνωρίζουν.

O Πρόεδρος που θα κάνει την έκπληξη.

Του Χρήστου Γιανναρά

Η ​​δημοκρατία στην Eλλάδα σήμερα είναι μια γελοιώδης παρωδία δημοκρατίας. Mας ενοχλεί η διαπίστωση, προσπαθούμε να την ξορκίσουμε με μικρονοϊκά επιχειρήματα ή (το ευκολότερο) να διασύρουμε σαν αναξιόπιστο όποιον την υπενθυμίζει.

Mας ενοχλεί η διαπίστωση, γιατί μας φοβίζει. Φοβόμαστε τις συνέπειες που μπορεί να έχει η αλήθεια, για το επίπεδο της ατομικής μας καλοπέρασης. Στην Eλλάδα της λεγόμενης «μεταπολίτευσης» (όταν από τη χούντα των συνταγματαρχών περάσαμε στον ηδονικό ολοκληρωτισμό της κομματοκρατίας) απαλείφθηκε μεθοδικά από τα «κοινωνικά αυτονόητα» ο πατριωτισμός. O πατριωτισμός ξεριζώθηκε, διότι αποτελούσε το ισχυρότερο έρεισμα λαϊκής αντίστασης στον διεθνισμό του Iστορικού Yλισμού, μαρξιστικού ή των «Aγορών» – το ίδιο κάνει.

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Η νεοαπολυταρχία της ΕΕ και η πολιτική Ευρώπη

του Γιώργου Κοντογιώργη –

Η πολιτική Ευρώπη κινδυνεύει να παγιώσει για τα μέλη της ένα καθεστώς ηγεμονίας με αβέβαιο, ωστόσο, μέλλον. Το πρόβλημα της ΕΕ έγκειται στο ότι έχει συγκροτηθεί ως πολιτικό σύστημα χωρίς κράτος, από το οποίο επίσης απουσιάζει καταφανώς η κοινωνία. Απουσιάζουν, επίσης, και αντίρροποι πολιτειακοί μηχανισμοί που θα ήταν ικανοί να διασφαλίσουν αφενός την ισορροπία μεταξύ των κρατών-μελών, αφετέρου την συνάφεια των πολιτικών της με το κοινό συμφέρον των λαών. 

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Η «εκλόγιμη μοναρχία» και ο «καθεστωτικός άνθρωπος»

Το σημερινό εκπαιδευτικό καθεστώς χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς που “διδάσκουν” την πολιτική παιδεία. Το ίδιο και τα ΜΜΕ. Έτσι συγκροτείται ο καθεστωτικός άνθρωπος. Κάθε Πολιτεία έχει τη δική της πολιτική παιδεία. Οι θεράποντες της “μοναρχικής Πολιτείας” (της “εκλόγιμης μοναρχίας”) επιχειρούν να πείσουν τους υπηκόους τους ότι είναι πολίτες και ότι το σύστημα είναι δημοκρατικό. Ό,τι επομένως εάν αμφισβητήσουν το σύστημα αυτό θα είναι υπόλογοι φιλικών αισθημάτων προς τη δικτατορία. 

Προφανώς και δεν αναμένεται να ομολογήσουν ότι το κρατούν γενικώς παντού σημερινό σύστημα είναι αυθεντικά ολιγαρχικό. Όχι τόσο γιατί εντρέπονται να αποδεχθούν ότι είναι θεράποντες της ολιγαρχίας, αλλά επειδή θα απωλέσουν τη νομιμοποίησή του. Καθένας τότε θα αρχίσει να σκέφτεται πώς θα φέρει τη δημοκρατία.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ; ΟΙ ΛΙΓΟΙ Ή ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ;

Ένας φίλος μου γράφει: «Ίσοι άνθρωποι δεν υπάρχουν. Μόνο ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Δεν πρέπει ο πλούτος να ελέγχει το πολίτευμα. Είναι άλλο πράγμα το πολίτευμα και άλλο το οικονομικό σύστημα. Μπορούμε να έχουμε δημοκρατία με σοσιαλισμό, μπορούμε και με καπιταλισμό. Το θέμα είναι ποιος βάζει τους κανόνες (νόμους). Οι λίγοι ή οι πολλοί, τα υπόλοιπα είναι ανοησίες». 

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΑΝΙΚΑΝΟ

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία θεωρεί μόνο τους πολιτικούς ικανούς ενώ το λαό ανίκανο. Ο λαός είτε περιορίζεται σε εξωκατευθυνόμενη εκλογή πολιτικών προσώπων, είτε καλείται σε κάποια δημοψηφίσματα, αφενός για να ξεκαθαρίσουν οι πολιτικοί τους μεταξύ των λογαριασμούς, αφετέρου για να του φορτώσουν αποφάσεις που φοβούνται να πάρουν οι ίδιοι.

Κάποιος φίλος επισήμανε ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία δίνει το δικαίωμα στον λαό να αποδείξει ότι δεν είναι ανίκανος. Λάθος. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία δίνει τυπικά αυτό το δικαίωμα, αλλά στη συνέχεια αφήνει το λαό θεσμικά απροστάτευτο και αφοπλισμένο, βορά στα χέρια των πολιτικών και των οικονομικών αφεντικών τους.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

Είμαστε εδώ που είμαστε, ακριβώς γιατί αυτό το θεσμικά σάπιο και χρεοκοπημένο πολίτευμα που έχουμε, μας οδήγησε εδώ.

Μην κάνουμε το αφελές λάθος να πιστεύουμε ότιη Ελλάδα χρεοκόπησε οικονομικά ενώ το πολίτευμά της είναι τέλειο. Αντίθετα, το πολίτευμα είναι το κέντρο κάθε δυστυχίας μας. Το πρόβλημά μας είναι πολιτειακό.